Gaman að lifa

Ísak fór í selló-hóptíma á laugardaginn og ég fékk að fara með. Hann stóð sig ofsalega vel, spilaði nýtt lag aleinn við undirspil Örnólfs en þau eru einmitt að æfa sig að koma ein fram krakkarnir. Þetta eru krakkar milli líklega 5 og 6 ára og eru ótrúlega dugleg og ófeimin. Á leiðinni heim sagði Ísak að sér þætti gaman að spila á selló og ég sagði að það væri gaman að heyra því mér þætti svo gaman að fylgjast með honum taka framförum. Þá sagði hann "mér finnst gaman að lifa!" Gjörsamlega bræddi mig þessi elska.

Ég held að það besta sem gat gerst var að sellóið brotnaði um daginn og hann fékk 3 vikna pásu. Hann hefur tekið þvílíkum framförum síðan og lærir sí flóknari lög. Nú er hann að spila lag sem krefst þess að fingurnir færi sig milli strengja OG boginn líka! Rosa flókið sko fyrir 5 ára. Hann situr með tunguna út og útskýrir þetta allt fyrir mér. Hann spilaði fyrir krakkana á deildinni sinni í síðustu viku og tók svo sellóið með í föstudagsmat í Fiskó sl. föstudag og spilaði fyrir ömmu og afa og svo spiluðu þeir frændur í fyrsta sinn saman; Jökull á píanó og hann á sellóið. Þeir gátu spilað "gulur, rauður.." og "Góða mamma". Algjörir snillingar enda ekkert slor í tónlistaruppeldinu hjá þessum drengjum. Svo ekki sé nú minnst á þegar þeir fóru á ballettnámsekiðið sl. vor. Aumingja Frosti og Jakob verða bara látnir éta sand, öll menningin fer í elstu synina.