YEEEEEEEEEESSSSSSS!!!!!

Sko! Fór og dinglaði á öllum hurðum þar sem var sænskt eftirnafn (getur maður dinglað á hurðum?). Enginn svaraði. Svo seinna í dag sá ég þá gömlu útí blómabeði. Ég þaut út til að ná henni og hún tók voða vel í þetta. Þurfti heilmikið annað að tala líka; um blóm og ketti og dætur sínar og ég veit ekki hvað og hvað. Svo sagðist hún bara ætla að ræða þetta við dóttur sína því þær væru að fara út á land saman og hvort að dótturinni fyndist að Skrámur gæti komið með og hitt kött dótturinnar og svona. Svo leið smá tími þar til hún hringdi dyrabjöllunni (hljómar betur en að dingla á hurðum) og sagði því miður!. Við erum að fara að mála og setja veggfóður og bla bla bla og eitthvað. Ég varð ótrúlega leið eitthvað. Náttúrulega búin að sjá fyrir mér hvað Skrámur mundi hafa það notalegt þarna.

Þetta var hins vegar bara til að ergja mig aðeins því þegar við komum til baka úr ísgöngutúrnum okkar áðan var miði á hurðinni þar sem stóð að hún mundi geta þetta! Við upp og dingluðum og þar stóð hún tilbúin með myndaalbúm frá húsinu sínu í sveitinni og fór í gegnum allt albúmið með okkur og útskýrði hvar kettirnir mundu vera meðan væri verið að mála og þarna væri hún Stina og þetta væri Isabell og kýrnar og nágrannarnir og kirsuberjatrén og hér er ég..... Algjört krútt þessi kona. Þannig að Skrámur verður hjá henni hérna uppi á 5. hæðinni en fer svo í smá ferðalag í sveitina með henni í nokkra daga.

Held að aumingja Anna G hafi orðið smá leið. Hún var farin að hlakka til að fá okkur í heimsókn til Öland. Við ætluðum m.a.s. að gista og hún var búin að fá sér frí.... en nú get ég ekki verið að hafa áhyggjur af því! Nú er Skrámur kominn í pass, og við getum komið heim og hætt að hafa áhyggjur nema af brúðkaupsmálum. Og það eru miklu skemmtilegri áhyggjur en af íbúðum og kattarpössun.

Sjáumst á fimmtudaginn (eða ekki en allavega fljótlega),