Það var keyrt á mig þegar ég var að hjóla á lestarstöðina í gærmorgun! Sem betur fer slasaðist ég ekkert. Það var kolniðamyrkur og grenjandi rigning og ég var að fara að leggja af stað yfir ljós með grænt og allt þegar allt í einu bara fann ég einhvern skell og hálf datt til hliðar. Ég fékk náttúrulega svakalegt sjokk og vissi ekkert hvað ég átti að gera. Fann samt að það var í lagi með mig nokkurn vegin og reyndi að bursta af mér skítinn. Svo sá ég að bíllinn sem keyrði á mig stoppaði og út kom maður. Hann hafi ekki séð mig og ekki einu sinni séð að hann keyrði á eitthvað; bara heyrt dynkinn! Hann var sem sagt að beygja til hægri og var líka með grænt ljós. Vissi ekki einu sinni að ég hefði líka verið með grænt. Við vorum bæði mjög sjokkeruð og ég hálf vælandi. Hann gaf mér símanr. sitt og sagðist borga viðgerð á hjólinu og allt. Svo bara reiddi ég hjólið niðrá lestarstöð og fór í vinnuna! EF ég hefði verið komin aðeins lengra út á götuna hefði hann keyrt á MIG. Ekki bara framhjólið á hjólinu... Og ég var ekki með hjálm því það var svo mikil rigning að ég vildi geta haft hettuna! Eru það ekki góð rök? Vá hvað maður er steiktur. Í þetta skipti var ég heppin, slapp með verk í öxl og læri og marbletti.
Þetta telst auðvitað vera vinnuslys og allir í vinnunni voru voða góðir við mig. Ég var send niður á slysó til að ganga úr skugga um að ekkert alvarlegt væri að, sem gæti komið í ljós seinna uppá tryggingar og svona. Fyrst fór ég niður og tilkynnti mig og hjúkrunarmaðurinn bauðst til að hringja í mig þegar færi að koma að mér. Þetta var kl. 8:45. Kl. 11:15 var hringt og ég mátti koma. Samt beið ég svo í ca 10 mín eftir að hjúkrunarkonan tók á móti mér, mældi mig og tók blóðþrýsting og sagði mér svo að liggja á bekknum og bíða eftir lækninum. Hann kom eftir FJÖRUTÍU MÍNÚTUR!!! Ég lá í sterílíseruðu hvítu herbergi með bara þessum bekk og einum stól og ekkert að horfa á eða gera. Hún fór bara og lokaði á eftir sér. Ég hélt auðvitað að það væri búið að gleyma mér og eftir hálftíma fór ég í dyragættina og stundi hátt og ræskti mig og horfði reiðilega í kringum mig. Það hjálpaði ekki!
Já, þetta fær mann til að hugsa sig nokkrum sinnum um áður en maður fer út á götu næst. Og framvegis verður hjálmurinn alltaf á!!! Og nú skil ég þegar fólk segist alltaf endurupplifa vissa hluti. Ég var alltaf að sjá þetta fyrir mér í gær án þess að ég vildi. Myndin bara kom alltaf upp í huga mér.
Jæja, ég er á lífi og bráðum koma blessuð jólin og allt það. Ég er sko farin að hlakka til að koma heim og hitta alla. Í dag er Maggi að syngja á jólatónleikum með Mikaelikórnum og svo er Nynähamnkórinn með jólatónleikana sína í kvöld kl. 22. Ég er sem sagt með þar sko. Maggi tók uppá því að planta mér og 2 öðrum konum uppá orgelloftið þar sem við eigum að byrja á að syngja Det är en ros utsprungen. Smá fiðrildi í maganum...Svo ætlum við að kaupa julegaver á morgun og svo eru bara 2 vinnudagar eftir!! Best að fara að strauja söngfötin!
Engin ummæli:
Skrifa ummæli