Falun

Þá er maður kominn heim eftir vel heppnaða helgi í Dölunum. Við lögðum snemma af stað á föstud.morgun eða fyrir klukkan átta héðan. Það var búið að gera mikið grín að mér fyrir að þykja það ansi snemmt, en mér tókst að halda mér vakandi alla leiðina! Við skiptumst auðvitað á að keyra enda tók 7 tíma að komast á leiðarenda. Þar var sko vel tekið á móti okkur af mömmu Önnu sem var búin að kaupa litla nammipoka með gúmmí-dalahestu, Falunsápu og póstkort handa hverri okkar. Svo fór helgin í að skoða Falun og nánasta umhverfi. Meðal annars auðvitað hina frægu Falugruvan, eða námu þar sem unninn var kopar strax á miðöldum. Maður fer niður í jörðina u.þ.b. 70m með gulan hjálp og regnskykkju og svo er bara að passa sig að fá ekki innilokunarkennd! Guidinn var ógeðslega fyndinn og skemmtilegur og sagði frá á mjög lifandi hátt og spurði gjarnan spurninga. Þegar ég strandaði á e-i spurningu um sænskann prins ljóstruðu vinkonur mínar upp að ég væri Íslendingur (þurfa nú alltaf að koma því að allasstaðar, mætti halda að þeim þætti það eitthvað merkilegt) og þá fór nú maðurinn fyrst í gang. Hann hafði sko aldrei hitt betra fólk en Íslendinga og Ísland er fallegast í heimi og bla bla bla og hann var sko í Villingaholti og bjó hjá þessum og hinum og þau voru alkóhólistar... aumingja fólkið í hópnum hafði náttúrulega engan áhuga á þessu og stundi og tvísteig. En hann sleppti okkur á endanum og gátum við hlegið vel og lengi að þessu! Svo heimsóttum við Carl Larsson og hans frú Karin og börnin þeirra sjö! Eða þannig. Hann var frægur málari og það er skylda að heimsækja húsið sem hann bjó í ef maður er í Dölunum. Það er mjög fallegt þar í kring og gaman að skoða öll húsgögin og málverkin. Hann málaði t.d. mynd af konunni sinni á eina hurðina með einhverri sérstakri tækni sem gerir að hvar sem maður stendur í herberginu er eins og hún sé að horfa á mann! Kúl. Þetta er hún:

Þeir sem hafa verið í Fiskó hafa kannski tekið eftir að mamma og pabbi eiga fullt af myndum eftir hann upp um alla veggi. Hann málaði mikið börnin sín og húsið og það er gaman að vera svona "inní" málerkunum hans.

Aðalmálið var auðvitað Júróvisíon!!! Anna var með spurningakeppni til að hita okkur upp um ártöl og hver vann hvar og svona og svo sátum við með tacos og rauðvín og gáfum stig fyrir föt, lag, heildarmynd og arrrrrrrrrrrg get ekki munað íslenskt orð fyrir "framträdande"!!!!!! Maður er orðinn illa skemmdur. Ég var nokkuð sátt við úrslitin. Hafði bara heyrt Jónsa einu sinni áður en fannst honum ganga vel. Lagið er bara ekkert spes þannig. Svíar voru ósáttir við að Lena Ph var ekki alveg í formi...hún var allavega úr fötunum... Svo ég tjái mig nú meira um þetta þar sem Júróvisíón er eitt af því besta sem ég veit, þá skil ég ekki af hverju Belgía fékk svona fá stig og skil ekki hvað Þýskaland var að fá stig fyrir! En Úkraína átti skilið að vinna, nema ég hef ekki getað komið laginu fyrir mig síðan! Það er ekki alveg hægt að raula það svona einn og fyrir sjálfan sig. En ég hélt með Macedóníu og Belgíu. Og þar með líkur þessum pistli.

Í dag gagnrýndum við lokaverkefni Lenu og Linu. Það gekk vel og ekkert smá gott að þetta er búið. Nú er bara eftir að laga aðeins okkar verkefni, senda aftur til prófdómara og svo SLUT!!!!!! Á morgun og hinn er hins vegar FYRIRLESTUR í lögfræði og siðfræði (kjánalegt að fá það svona seint) og það verður æðislegt að heyra eitthvað nýtt, gera eitthvað annað en hugsa um lokaverkefnið!!! Hef ekki setið á alvöru fyrirlestri síðan fyrir jól!

Ekkert nýtt með vinnu eða íbúð. Jú, ég fékk ekki vinnuna við leikskólann fyrir börn með seinkaðan málþroska og ekki heldur þessa hjá einkareknu talm.fr. Of margir reyndir sem sóttu um. En ég kom vel til greina í aðra stöðuna, bara að maður verður að hafa unnið í 5 ár til að fá að vinna prívat. Ég er svo þreytt núna eftir þessa törn sem er búin að vera að ég bara get ekki rekist í að leita að vinnu og íbúð í nokkra daga. Ætla að reyna að láta það liggja undir ís eða gá hvort minn betri helmingur hefur meiri orku.