Válerast

Ég á marga skemmtilega kollega, en ein er þó alveg sérstök. Hún virðist njóta þess að nota skemmtileg orðatiltæki og er þá jafnan með eitthvað eitt "á heilanum". En besta framlag hennar í íslenska orðbankann er sögnin að válerast. Hún gæti þýtt eitthvað í líkingu við "að væflast", "vesenast", "reika um", "geta ekki tekið ákvarðanir..." svona mætti í raun lengi telja. Dæmi um notkun: "Við getum ekki verið að válerast svona með þetta", "Ég var bara að válerast þarna um gangana alein",

Svo þá getiði farið að nota þetta!

Annað dæmi um skemmtilega málnotkun er þegar Ísak syngur "Gulur, rauður..." (aleinn:D) og endar svo á löngu AAAAAAAAAAAAAAAAatjú! eins og í piparkökusöngnum. Dýrin í Hálsaskógi eru gjörsamlega búin að taka yfir Ávaxtakörfuna eins og er og bara fínt að fá hvíld frá annars þeim ágæta söngleik.
Svo er barnið búið að fatta eignarfornöfn og kallar nú "mamma mín"/"pabbi minn" sem er náttúrulega BARA krúttlegt! Hann kann samt ekki "mitt" og enn er því allt dót rifið af honum ef önnur börn girnast það. Hann lætur það oftast yfir sig ganga, nema ef það er Jökull frændi, þá kvartar hann hástöfum svo enginn missi nú af því ranglæti. Þeir eru samt alltaf að verða duglegri og duglegri að skiptast á og leika saman.

Hvernig stendur á því að allir mínir pistlar enda á því að snúast um Ísak?