Hún móðir mín er ótrúleg! Það er alveg sama hvort það eru föt eða leikföng, það er allt til síðan við krakkarnir vorum lítil. Ísak er í prjónuðum peysum af mér sem eru eins og nýjar og í Fiskó eru til leikföng fyrir börn á öllum aldri. Í fyrradag datt mér í hug að kíkja hvort ég fyndi ekki e-r dýr til að taka í vinnuna, og viti menn. Allt á vísum stað. Og í sama kassa fundust líka ALLIR Barbapapa-karlarnir mínir. Sem eru sko síðan ég var pínulítil! Allir með tölu.
Ég man ekki til þess að það hafi verið e-r heragi á okkur að ganga frá dótinu og taka til. En hún segir sjálf að þegar hún var lítil var náttúrulega ekki til mikið dót og hennar dót hafi að mestu verið eiðilagt af öðrum börnum. Þess vegna lét hún okkur finna það sem týndist og hjálpaði okkur að ganga frá. Sko, m.a.s. pússluspilin eru flest heil!
Ég vona að ég geti hjálpað Ísak að passa svona upp á sitt dót. Mér finnst svo gaman að skoða gamla dótið mitt. Ætli ég hafi ekki erft e-ð að þessari áráttu því mér finnst voða erfitt að henda hlutum og vil helst geyma allt. Það fær sko allt tilfinningalegt gildi hjá mér; gamlir blýantsstubbar og skítug strokleður eru bestu vinir mínir. Og ég læt mér ekki detta í hug að henda hárfléttunni minni, eða illa lyktandi hárskrauti frá því að ég var 5! En hvar ætli dúkkulísurnar mínar séu?
Engin ummæli:
Skrifa ummæli