Er að borða volgt rúgbrauð með osti og lesa Mannlíf! Pabbi kom með Mannlíf og Vikuna, Fréttablaðið og Moggann og það er sko hamingja í hnotskurn! Var að klára viðtalið með Magneu Karlsdóttur sem er með MND eða ALS-sjúkdóminn. Mæli með því og hérna er hún að blogga:http://www.blog.central.is/magneak
Fær mann aldeilis til að hugsa og ég hef auðvitað mikið lesið um þennan sjúkdóm í sambandi við námið og held ég sé sammála því að þetta sé hræðilegasti sjúkdómur sem hægt er að fá! Lokast svona inní eigin líkama! Ekki það að það séu ekki til margir ömurlegir sjúkdómar og sennilega ekki hægt að segja að einhver sé verri en einhver annar.
En þetta er ekki það sem ég vil tala um í hamingjukastinu mínu. Get t.d. sagt ykkur þau gleðitíðindi að nú er orðið bjart þegar ég kem í vinnuna á morgnana og það er sko munur!. Dagurinn veður 4 mín lengri á hverjum degi og ég fylgist sko spennt með.
Í gær var ég með strák í meðferð hjá mér, þetta var í 3ja skiptið sem hann kemur til mín og á eftir að koma tvisvar. Í 40 mínútur eða alla heimsóknina kallaði ég barnið Linus. Mörgum sinnum. Þegar ég svo fór að skrifa skýrsluna heitir barnið Lukas!!!! Og hann sagði ekki neitt og mamman sem var með allan tíman sagði ekki neitt!!! ER ekki í lagi, mundi maður ekki segja til ef einhver kallaði mann kolvitlausu nafni trekk í trekk? Ég hló lengi og upphátt að þessu og veit ekki hvort þetta er pínlegra fyrir mig eða þau fyrir að hafa látið mig halda áfram að tönglast á þessu! Híhí ég brosi ennþá þegar ég hugsa um þetta
Jæja, Vikan bíður! Tjolahopp
Engin ummæli:
Skrifa ummæli